"Moniek!," zeg ik, " Moniek, ik vind dit echt heel lastig!."
Ik kijk haar aan: wanhopig, en zij mij: verschrikt. Ze slaat een hand voor haar mond. "Oh, wat erg!" Zegt ze.
Lees mijn blog over ons gesprek hier op de site van 'Ik mis je.'
Ik kijk haar aan: wanhopig, en zij mij: verschrikt. Ze slaat een hand voor haar mond. "Oh, wat erg!" Zegt ze.
Lees mijn blog over ons gesprek hier op de site van 'Ik mis je.'
ooohh, lieve lieve Petra, wat een confrontaties toch elke keer. En wat een tweestrijd voor jou. Enerzijds het niet willen/kunnen zien, anderzijds zo graag willen/kunnen meeleven met de mensen die je lief zijn. Zo veel bewondering voor hoe je hiermee om kunt gaan! Hele dikke knuffel xxxx
BeantwoordenVerwijderen❤😘❣
VerwijderenWat een herkenbare situatie🥺
VerwijderenIk volg je al ruim 3 jaar, nadat ons hetzelfde is overkomen met het overlijden van onze zoon Allessandro❤️
Het leven gaat door, terwijl het lijkt dat wij als achterblijvers stil staan.
Nooit het halen van zijn studie, rijbewijs, trouwen en kinderen krijgen mogen mee maken.
Ik put veel kracht uit jouw verhalen, vooral je rotsvaste geloof dat je Laura en Lennard straks weer in je armen mag sluiten❤️ dat hoop ik ook voor ons en Allessandro❤️
Veel sterkte Annette,
BeantwoordenVerwijderenBij het wachten op het weerzien!😘
😘
Verwijderen