2 september. Verlangen.

Het leven hierna, hoe ziet dat er uit?

Door het overlijden van Lennard en Laura denk ik meer en vaker na over hoe het in de hemel zal zijn.
Zij zijn daar al en weten hoe het daar is. Ik ben benieuwd hoe het leven van hen er  daar uit ziet.
Het is moeilijk om me er iets concreets bij voor te stellen. De hemel is een abstract begrip.

Het leven in de hemel komt meer in mijn denkwereld nu zij daar zijn. Daardoor word ik nieuwsgieriger. Het wordt realiteit om naar toe te leven.

Ik vraag me af hoe het is het om met Jezus te leven.

Het is onvoorstelbaar als je bedenkt dat alles maar dan ook álles goed is. Dat het daar allemaal klopt. Geen angst, geen depressie, geen ziekte en verdriet. Het is het leven zoals God het ooit bedoeld heeft, waarin niets je zal belemmeren in welk opzicht dan ook, om gelukkig te zijn.

Ik kan het me niet voorstellen omdat al die verdrietige dingen die er nu in dit leven spelen, niet weg te denken zijn.

Maar ik kan er wel naar verlangen om het mee te maken. Ik wilde dat het al zover was.

De band Sela zingt een lied over verlangen.

Verlangen om steeds meer bij Jezus te zijn en met hem te leven. Ook hier op aarde. Als ik naar dat lied luister wordt mijn verlangen om dichter bij Jezus te zijn groter.

Maar denk ook aan Lennard en Laura. Hoe het nu voor hen is.

Voor hen is het geen verlangen meer, maar werkelijkheid.

Als ik daar aan denk, en luister naar het lied, word ik blij voor hen. 

Het is onvoorstelbaar.
Dat ze al ervaren dat Jezus zelf bij hen is.
Dat ze zich geliefd voelen,
En dat ze weten hoe het is om oneindig gelukkig te leven.

Het leven zoals het bedoeld is, zoals God de mensen maakte en bij Hem te zijn in het paradijs. Alleen maar vrede en rust.
Voor mij nog verlangen, voor hen al eeuwig geluk.