16 oktober. Het laatste wat ik nog kan doen.

Laura is er niet meer.
Toen zij overleed kon ik ineens niet meer voor haar zorgen. Wat miste ik het om fysiek voor haar bezig te zijn en tijd aan haar te besteden.

In het afgelopen bijna-jaar moest ik leren om mijn liefde voor Laura op een andere manier te laten zien, dan door directe zorg aan haarzelf. Eén van de manieren waarop ik dat doe is het verzorgen van haar graf. Het is een manier om te laten zien dat ik van haar houd.

Al die maanden dacht ik na over hoe ik het monument op haar graf zou willen laten uitvoeren. Ik heb er ruim de tijd voor genomen, omdat ik eerst nog niet goed wist wat ik wilde. Maar ook omdat ik geen spijt wil krijgen van wat er komt te staan.

In mijn gedachten weet ik al ongeveer hoe het moet worden. Ik wil dat het iets wordt dat bij haar past en waar ik tegelijk mijn liefde voor haar nog in kan laten zien.

Lange tijd was ik er nog niet aan toe om er echt actie op te ondernemen. Als het monument er zal staan, zal het nog definitiever lijken dat Laura is gestorven.

De afgelopen maand merkte ik dat ik er klaar voor ben om er werk van te maken.
Toch stelde ik het uit om een afspraak maken. Het is een behoorlijke drempel om overheen te komen.

Vanmorgen rijd ik naar een bedrijf waar grafmonumenten worden gemaakt. Met mijn aantekeningen in mijn tas en de ideeën in mijn hoofd stap ik naar binnen. Het is een beetje spannend, maar doordat ik hier eerder ben geweest voor het uitzoeken van het glasmonument voor Lennard is het niet helemaal vreemd. Ik kan rustig en ontspannen bespreken wat ik wil. Gedurende het bezoek groeien de ideeën en wordt het allemaal steeds concreter.

Als ik met de  werknemer door de showroom loop en bekijk wat de mogelijkheden zijn, grijpt het me toch aan. Ik ben hier om een monument te laten maken voor op het graf van Laura…

Ik wilde dat ik hier niet had hoeven zijn.

Iets moois bedenken voor op het graf van Laura is het laatste wat nog gebeuren moet.

Het is een verdrietige gedachte.
Nooit meer iets voor mijn meisje te hoeven doen....