Als ik naar boven kijk, naar het
hemelsblauw, en ik de intense kleur in me op neem, lijkt het of de afstand naar
de hemel kleiner is dan wanneer het bewolkt is. Ik voel me hierdoor meer verbonden
met Laura en Lennard en dichterbij hen.
Ik stel me voor dat ze daar zijn,
hun leven bij Jezus voortzetten. Ik heb dan het idee dat ik die plek bijna kan zien. Zo dichtbij voelt het.
De
open blauwe lucht, geeft verbinding met de hemel, en geeft verbinding met mijn lieve kinderen.
Ik vind het bijzonder dat de hemel
in deze periode van rouw vaak zo blauw en open is. Alsof God weet dat ik het
nodig heb om me dichtbij mijn kinderen te voelen.
Alsof God me er mee wil laten zien
dat Hij er is. Dicht bij
Laura en Lennard. Maar ook dicht bij mij.
Dat hij daar voor hen zorgt en hier voor mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten