21 maart. De Facebookpagina van Laura

De facebookpagina van Laura was tot nu toe gebleven zoals hij was. Voor iemand die haar niet kende of niet wist dat ze is overleden, was het als of er niets is gebeurd en Laura er nog gewoon is.

Voor iedereen die Laura wel kende en weet dat ze is overleden, is deze pagina confronterend.
Haar profielfoto komt nog steeds voorbij. Mensen kunnen haar een vriendschapsverzoek doen of een bericht sturen. Voor ons een raar en geen prettig idee.

Het is een behoorlijke stap om hierin verandering te brengen. Ook dit markeert een stukje afscheid nemen van Laura. 
Omdat ze over een kleine twee weken jarig zou zijn wil ik nu dat het anders wordt. Ook de jongens vinden dit belangrijk. 
Het zou heel vervelend zijn als de melding dat ze jarig is bij haar Facebook vrienden voorbij komt. Voor onszelf zou dat ook confronterend zijn.

Het staat al een paar weken op mijn to-do list om contact op te nemen met Facebook. Haar hele profiel verwijderen vinden we nog veel te rigoureus, maar er is een mogelijkheid bij FB om haar status om te zetten naar een herinneringsstatus. We kiezen er voor om haar pagina tijdelijk nog te laten staan.

Als ik achter de computer zit om het te regelen valt het me zwaar om dit te doen. Het doet veel pijn om Laura steeds meer los te zien raken van ons, van haar omgeving en van de wereld waarin ze leefde. De wereld die zelf gewoon door gaat.

Samen met de jongens lijkt het me goed om haar facebookvrienden de gelegenheid te geven haar pagina te kunnen bezoeken en –als ze dat fijn vinden- er iets ter nagedachtenis te schrijven. Bijvoorbeeld op haar geboortedag (31maart) of ' zomaar' als er behoefte is om dit te doen.

Laura is nog te vinden op Facebook, het is duidelijk dat ze er niet meer is. 
Confronterend om te zien, maar mooi om haar ook hier nog te kunnen herinneren.