4 mei. Nog een keer de tulpen.

De tulpen op het graf van Laura.
Deze week zijn ze op het mooist. Ik ga er bijna elke dag even kijken om te zien hoe het er uitziet.

Maar eigenlijk meer om daar nog maar even te zijn. Om te denken aan mijn lieve Laura en even op de plek te zijn waar we haar lichaam achter lieten.

Ik kijk naar al die bloemen. Het past zo mooi bij mijn meisje. Het frisse zachte en kleurrijke van de bloemen laat zien hoe Laura was.

Ik ben er blij mee dat ik het graf van Laura voor even wat mooier heb kunnen maken. Maar ooh,  wat is het verdrietig.
Was het maar niet nodig geweest....