Twee keer een kind verliezen in dit leven.
Het is onvoorstelbaar en er zijn geen woorden voor.
Toch probeer ik in dit blog woorden te geven aan wat er gebeurt tijdens het rouwen om twee kinderen.
Een moeilijk proces met bittere ervaringen, maar af en toe is er een zoete herinnering of moment.
Ik neem je een stukje mee op mijn weg met bitterzoete herinneringen en ervaringen.
30.4.18
30 April. Tijd, mijn vriend en mijn vijand.
Elke dag die ik hier verder leef, brengt me weg van Laura.
Toch geeft de tijd ook hoop.
Lees deze blog op de website van Ík mis je'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten